Köyümüzden uzakta, gönlümüz hep orada.
Değerli dostlarımız,
1998 yılında birkaç hemşehri olarak Kadıköy’de küçük bir kahvehanede bir araya geldiğimizde tek bir dileğimiz vardı: Şehirde birbirimizi kaybetmemek. O gün kurduğumuz dernek, bugün 1.850 üyesiyle köyümüzü şehre, şehri köyümüze bağlayan büyük bir aileye dönüştü.
Bu ailenin her ferdi, emeğiyle derneğimizi ayakta tutuyor. Aidatını aksatmayan üyemiz, cenazede ilk koşan komşumuz, Kültür Günleri’nde mutfakta emek veren hanımlarımız… Hepsi aynı duyguyu paylaşıyor: Memleket sevgisi, bizi bir arada tutan en güçlü bağdır.
“Yardım etmek bir lütuf değil, birlikte yaşamanın en doğal hâlidir.”
Önümüzdeki dönemde üç önceliğimiz var: Burs programımızı 200 öğrenciye ulaştırmak, köy okulumuzu yenilemek ve cenaze yardımlaşma fonumuzu güçlendirmek. Bu hedeflere yine ancak sizlerle, şeffaflıktan ödün vermeden ulaşabiliriz.
Derneğimize gösterdiğiniz güven için hepinize yürekten teşekkür ediyorum. Kapımız, gönlümüz ve sofralarımız herkese açık.
Sevgi ve saygılarımla,